IC434, B33, NGC2024

Parametry:

Data/czas:

2005.02.06, 22:00-23:42UT; 2005.02.07, 20:59-22:30UT;

Teleskop/obiektyw:

Celestron 80ED

Montaż:

Meade LX200

Kamera/aparat:

Canon EOS 300D

Ekspozycja:

f/7.5, t=41x180s, 800ISO, RAW

Warunki:

widzialność: 3/5, zachmurzenie: 1/5, wiatr: 1/5, temperatura: -10°

Miejsce obserwacji:

Nietkowice k. Zielonej Góry

Obróbka:

preprocesing i stck Iris, poziomy i przygotowanie do WWW Adobe Photoshop Elements

Komentarz:

Ten obszar stanowił spore wyzwanie dla nieprzerobionego Canona. Dodatkowym utrudnieniem było niskie położenie obiektu i spore zaświetlenie, które mam w tej części nieba. Stąd pomimo długiego sumarycznego czasu naświetlania średniej jakości fotka z dużym szumem w tle.

Opis:

Położenie:

Orion (Orion), IC434: RA: 5h41m25s Dec: -2°26’11”; B33: RA: 5h41m19s Dec: -2°27’31”; NGC2024: RA: 5h42m07s Dec: -1°50’15”

Dane:

IC434: mgławica emisyjna, jasność: 11.0^m, rozmiar: : 60’x10’; B33: ciemna mgławica, rozmiar: : 6’x4’; NGC2024: mgławica emisyjna, rozmiar: : 30’x30’

Ten kompleks mgławic stanowi część wielkiej chmury gazu zajmującej ponad połowę gwiazdozbioru Oriona. Jej częścią jest również najlepiej chyba znana mgławica M42. Bardzo charakterystycznym obiektem w tym obszarze jest niewielka ciemna mgławica B33 nazywana Końskim Łbem. Mgławicę tworzy gęsty obłok nieświecącego gazu, który przysłania światło IC434. Drugi charakterystyczny obiekt to NGC2024, czyli Mgławica Płomień. Na zdjęciach wyróżnia się nietypową pomarańczową barwą, która jest wynikiem rozproszenia światła pobliskiej gwiazdy Alnitak (ζ Ori).